brat łapa

Rehabilitacja zwierząt

Fizjoterapia małych zwierząt rozwija się w Polsce dynamicznie od ponad dziesięciu lat. W medycynie ludzkiej fizjoterapia oraz ćwiczenia terapeutyczne są od dawna integralną częścią leczenia pacjentów z chorobami ortopedycznymi i neurologicznymi. W ostatnim czasie te praktyki zaczęto stosować również w medycynie weterynaryjnej. Przynosi to wiele korzyści, udowodnionych w badaniach klinicznych na całym świecie.

Zoofizjoterapia coraz częściej interesuje również opiekunów zwierząt, chcących poprawić jakość życia swoich podopiecznych. Powstające centra rehabilitacji zwierząt wychodzą naprzeciw tym oczekiwaniom. W pracy zoofizjoterapeuty bardzo ważna jest współpraca z lekarzami weterynarii. Chodzi o to, żeby stosowane metody się nie wykluczały, a uzupełniały dla poprawy stanu zdrowia naszych pacjentów.

Wskazania do fizjoterapii
  • Opieka pooperacyjna ortopedyczna i neurologiczna
  • Urazy układu mięśniowo-szkieletowego (np. skręcenia, naciągnięcia, zapalenia ścięgien, torebek stawowych i kaletek maziowych, zmniejszona ruchomość, zaniki mięśni)
  • Choroba krążka międzykręgowego, ból, niedowład
  • Zaburzenia chodu, np. asymetria lub kulawizna
  • Choroby stawów, np. przykurcze, sztywność, artroza
  • Gojenie ran
  • Zwalczanie bólu
  • Problemy z wydajnością u psa sportowego
  • Obrzęki i problemy z krążeniem
  • Problemy z układem oddechowo-krążeniowym
  • Kontrola/utrata masy ciała

Korzyści z zastosowania fizjoterapii
  • zmniejszenie / całkowite zniesienie bólu – ograniczenie lub wyeliminowanie leków przeciwzapalnych, co jest szczególnie ważne u zwierząt , które nie mogą przyjmować leków ze względu na inne choroby współistniejące np. schorzenia nerek, przewodu pokarmowego
  • szybszy czas przywrócenia utraconej sprawności (tkanek, narządów, układów) – fizjoterapia zachowawcza i pooperacyjna
  • zapobieganie urazom i kontuzjom
  • poprawa kondycji, wytrzymałości m.in. układu ruchu
  • poprawa wydolności krążeniowo-oddechowej
  • efektywne odchudzanie bez nadmiernego obciążania aparatu ruchu
  • zapobieganie nawrotom, postępowi choroby dot. schorzeń w których całkowite przywrócenie utraconych funkcji jest niemożliwe
  • poprawa nastroju i samopoczucia psychicznego zwierzęcia ale i właściciela (co jest bardzo ważne u psów sparaliżowanych-pacjenta leżącego)